نسخه چاپی نسخه چاپی

تظاهرات ۲۲ بهمن را هیچ کس نمی‌تواند مصادره کند

اشاره: یادداشتی که میخوانید در آستانه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی نگاشته شد و در جهت تشویق همه جریانها به شرکت در تظاهرات ۲۲ بهمن، در تاریخ چهارشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۸۴ در سایت فردا درج شد.

درحالی که مردم ما در عزای شهادت امام حسین(ع) سوگوارند و وفای خود را به راه و آرمان آن امام مظلوم با سینه زدن و برسر زدن نشان می‌دهند، روز بزرگ دیگری نیز در راه است که به گونه‌ای دیگر، شاهد و شهادت می‌طلبد و نمونه‌ای از تکرار کربلا در تاریخ است.

دائما شنیده‌ایم که «کل شهر محرم، کل یوم عاشورا، کل ارض کربلا» و این یعنی در هر زمان، حق و باطلی هست که ما به عنوان مدعیان شیعه امام حسین، باید در این جنگ حق و باطل حضور داشته باشیم و بی‌تفاوتی در قبال آن پذیرفتنی نیست. به گفته مرحوم شریعتی، وقتی در جنگ حق و باطل زمان خود حضور نداری و در کنار امام خود با باطل نمی‌ستیزی، فرقی نمی‌کند که به نماز ایستاده باشی یا بر شراب نشسته باشی.

سخن ما به این معنا نیست که کربلا در هر زمانی با تمامی خلوص و نابی واقعه شهادت امام حسین(ع) تکرارمی‌شود اما دائما می‌توان جبهه حق را با تمام ضعف و قوت آن یافت و برای تقویت و پیروزی آن تلاش و مجاهده کرد.

این را نیز از سخنان شهید شاهچراغی به خاطر بیاوریم که اگر خمینی و نهضت و راه او حق نباشد، پس باید از یافتن حق در جهان معاصر مایوس بود و چه کسی تردید دارد که نظام اسلامی، میراث آن عزیز برای ماست و حفظ آن، مسئولیتی است که بردوش تک‌تک ما سنگینی می‌کند؟

۲۲ بهمن را باید یک روز تعیین سرنوشت در تاریخ کشورمان تلقی کرد. روزی که کانون تصمیم‌گیری در باره سرنوشت این ملت، به داخل مرزهای ملی انتقال یافت و با کسب استقلال سیاسی، دامنه نفوذ بیگانگان در کشورمان کم شد. این روز در تکرار خود نیز سرنوشت‌ساز شده است و عرصه‌ای برای به صحنه آمدن مردم و اعلام همبستگی مجدد با آرمانهای اساسی انقلاب محسوب می‌شود. همه دوستان و دشمنان عادت کرده‌اند که منتظر رسیدن این روز بمانند و چگونگی شرکت مردم در تظاهرات آن را بویژه در شهر تهران مشاهده و بر همین اساس، در باره پایگاه مردمی انقلاب، قضاوت و ارزیابی کنند. امسال نیز این وضعیت حاکم است و به صحنه آمدن مردم را دوستان انقلاب انتظار می‌کشند و دشمنان از آن به خشم می‌آیند.

آنچه در سال جاری بیش از گذشته، بر اهمیت تظاهرات ۲۲ بهمن می‌افزاید، شروع تشدید فشارهای تازه غرب علیه ایران از طریق مسئله انرژی هسته‌ای است. استراتژی جمهوری اسلامی در دستیابی به فناوری انرژی هسته‌ای یک استراتژی ملی است و صرف نظر از هرگونه فکر سیاسی و سلیقه مدیریتی، همه گروهها و احزاب در این مسئله با هم وحدت نظر دارند. اختلاف در نحوه تعامل با کشورهای دیگر و چگونگی پیشبرد مذاکره با آژانس نیز باعث نمی‌شود که وحدت نظر در هدف نهایی ملت ایران، کمرنگ شود. همه موافقیم که باید از حق ملت ایران در این زمینه دفاع کرد.

این را نیز تجربه کرده‌ایم که تظاهرات ۲۲ بهمن به عنوان یکی از مظاهر همبستگی ملی، نقش بازدارنده‌ای برای توطئه‌های خارجی دارد. دشمنان این ملت، با بودن مردم در صحنه، طرح هیچ اقدامی را در سر نخواهند پرورد. دشمن نباید گمان برد که ایران نیز همچون عراق و افغانستان است و گروههای مخالفی در آن هستند که حاضرند با آمریکا کنار بیایند تا جمهوری اسلامی سرنگون شود. همچنین کاخ سفید نباید گمان برد که مردم، تماشاچی منازعه آمریکا با جمهوری اسلامی خواهند ماند و درباره وضعیت خود بی‌تفاوتی نشان می‌دهند. به صحنه آمدن مردم در ۲۲ بهمن، آسانترین و ارزانترین شکل دفاع از کشور است و البته بسیار پرثمر.

گروههایی گمان می‌کنند که شرکت گسترده مردم در تظاهرات ۲۲ بهمن به سود نیروهای سیاسی حاکم مصادره خواهد شد و دفاع مردم از انقلاب را حاکمان به عنوان تایید عملکردهای خود تفسیر خواهند کرد. این گمان نادرست است. هیچ کس برای تایید عملکرد یک گروه سیاسی حاکم بر دولت یا مسئولانی خاص به تظاهرات ۲۲ بهمن نمی‌آید و اگرکسانی با این انگیزه هم بیایند در برابر کسانی که به انگیزه دفاع از کلیت انقلاب و نظام به صحنه می‌آیند، ناچیزند. مسئولان هم می‌دانند که عشق مردم به انقلاب و تلاش برای حفظ دستاوردهای آن و نیز مایوس کردن دشمن، هدف اصلی مشارکت مردم است نه اعلام رضایت از عملکرد آنها. بنابراین بی هیچ نگرانی از احتمال مصادره شدن تجلی اراده مردم در ۲۲ بهمن، باید به صحنه آمد و قدرت نمایی کرد.

گروههای سیاسی اعم از اصلاح‌طلب، اصولگرا، ملی – مذهبی و مستقلین و همه و همه باید به مردم اعلام کنند که باید به عزم دفاع از دستاوردهای اساسی انقلاب، به صحنه بیایند و اختلافات داخلی را در مقابل دشمن، ناچیز انگارند که حتما چنین خواهد شد.

Share and Enjoy


اضافه کردن نظر