نسخه چاپی نسخه چاپی

اصلاح‌طلبان و انتخابات شوراها

اشاره: انتخابات شوراهای شهر و روستا برای سومین دوره در تاریخ ۲۴ آذرماه ۱۳۸۵ برگزار شد. نوشته زیر در روزهای قبل از انتخابات احتمالا در روزنامه جام‌جم یا سایت فردا نیوز منتشر شده بود.

انتخابات شوراهای شهر بویژه شورای شهر تهران برای اصلاح‌طلبها و همچنین اصولگراها، جنبه حیثیتی پیدا کرده است. اصلاح‌طلبها به خاطر دارند که اولین پایگاهی که در کشور به دست اصولگراها افتاد و پس از آن منجر به شکست اصلاح‌طلبان درانتخابات مجلس و سپس ریاست جمهوری شد، همین شورای شهر تهران بود و به همین دلیل، اینک به شکلی بارز در صدد کسب پیروزی در انتخابات شوراها هستند تا زمینه بازگشت به قدرت را از همان مسیری طی کنند که آن را از دست داده‌اند.

اصولگراها نیز از همین زاویه به انتخابات شوراها توجه نشان می‌دهند و درصدد پیروزی مجدد در انتخابات شوراها در تهران هستند تا این شکست، مقدمه رخدادهایی مشابه در انتخابات مجلس آینده نشود.

آنچه بعیان قابل رویت است، خوشحالی بزرگان طیف اصلاح‌طلب از شرایط کنونی سیاسی است. از نظر آنان چند اتفاق متفاوت در حال وقوع است که امید به پیروزی را در نیروهای موسوم به اصلاح‌طلب افزون می‌سازد که توجه به این اتفاقات مناسب است.

۱ –  نیروهای اصلاح‌طلب خوشحالند که در این انتخابات تا حدی به وحدت در ارائه فهرست انتخاباتی رسیده ا‌ند و همین امر می‌تواند از تفرقه آنان جلوگیری کند و شانس پیروزی را بیفزاید. البته این وفاق، کامل نیست و هستند نیروهای اصلاح‌طلبی که ساز جداگانه ای می‌زنند ولی انصافا باید پذیرفت که به تفاهم رسیدن خاتمی و کروبی و تایید ضمنی هاشمی رفسنجانی، یک گام خوب برای رسیدن به وفاق است و دیگر گروههای اصلاح‌طلب نیز مجبور به کنارکشیدن تدریجی به نفع این فهرست اصلی خواهند شد یا از دادن فهرست جداگانه خودداری خواهند کرد حتی اگر از آن حمایت نکنند.

۲ – یکی دیگر از عوامل خوشحال کننده اصلاح‌طلبها، کمرنگ شدن و تضعیف نیروهایی است که در درون این جبهه، از تحریم انتخابات سخن می‌گفتند و میل به مشارکت و رای دادن به نامزدهای اصلاح‌طلبان را کم می‌کردند. جریان تحریم اینک در درون اصلاح‌طلبها چندان قدرتمند نیست و از سوی دیگر نیروها تحت فشار است زیرا مقصر اصلی در شکست انتخابات ریاست جمهوری تصور می‌شود. با تضعیف این جریان، اصلاح‌طلبها امیدوارند که کار مشارکت مردم در انتخابات شوراها بالا بگیرد و همین امر، باعث تقویت پایگاه اصلاح‌طلبها شود و الا حامیان طیف اصولگرا در هر شرایطی به میدان می‌آیند و در نبود مردم حامی اصلاح‌طلبها، قدرت را در دست اصولگرایان تثبیت خواهند کرد.

۳ –  از نکاتی که اصلاح‌طلبها را در این مقطع به پیروزی امیدوار می‌کند، وجود تفرقه احتمالی در جبهه اصولگرایان است. ظاهرا هنوز اصولگرایان به این میزان از عقلانیت نرسیدند که یک فهرست واحد را عرضه و تمام حامیان خود را به تبلیغ برای آن فهرست تشویق کنند. همین امر باعث خوشحالی اصلاح‌طلبها شده است و امید به پیروزی در این انتخابات را در نزد آنان مضاعف کرده است.

علیرغم این امیدواریها که در این جریان ایجاد شده است ولی دلایلی وجود دارد که شاید شرایط چندان به نفع اصلاح‌طلبها عمل نکند.

الف –  شکست اصلاح‌طلبها در دوره دوم رئیس جمهوری خاتمی بتدریج آغاز شد و بعید است برای اصولگراها، این روند پس از یک سال از دوره مدیریت آنان بر قوه مجریه آغاز شود. طبعا اگر اصولگراها در طی ۴ سال خوب عمل نکنند و پایگاه اجتماعی خود را از دست بدهند، می‌توان انتظار داشت که در دوره دوم ریاست جمهوری احمدی نژاد، بتدریج فضای سیاسی به نفع اصلاح‌طلبها تغییر کند و طبعا اگر خوب عمل کنند، معلوم نیست که در چه زمانی اصلاح‌طلبها می‌توانند به راس قدرت اجرایی و مجلس و شوراها باز گردند.

ب –  چنین به نظر می‌رسد که اصولگراها نیز به سمت وحدت پیش می‌روند همان گونه که با انتشار «فهرست اصلی» اصولگرایان، دیگر گروههای اصولگرا هم به حمایت از این فهرست پرداخته اند. با این حساب در مقابل لیست واحد اصلاح‌طلبها برای شورای تهران، یک فهرست واحد و اصلی هم از سوی اصولگراها ارائه شده است که نشاندهنده وحدت مبنایی در این طیف و فائق آمدن بر اختلاف سلیقه ها و تفاوت نظرات از سوی بزرگان این طیف است. با این حساب، حتی اگر کسانی به انتشار لیست جداگانه اقدام کنند، در مقابل فهرست اصلی اصولگرایان کاری از پیش نخواهند برد همان گونه که اصلاح‌طلبان مستقل هم نمی‌توانند از فهرست اصلی اصلاح‌طلبان، پیشی گیرند یا تفرقه جدی در این طیف را موجب شوند.

ج –  پیروزی اصولگرایان در انتخابات شوراهای شهر تهران در مقطعی رخ داد که ما شاهد عملکرد غلط، ضعیف و سیاسی شهرداران و شورای شهر اصلاح‌طلب بودیم و دیدیم که سرانجام خود اصلاح‌طلبها به انحلال آن رای دادند. این سابقه ذهنی اساسا با عملکرد شورای شهر دوم تهران و عملکرد شهرداران اصولگرا (احمدی نژاد و قالیباف) قابل مقایسه نیست. در واقع اگر نگوییم مردم از عملکرد اصولگرایان در شهرداری و شورای شهر تهران راضی اند اما با اطمینان می‌توان مدعی شد که مردم از این دوره، خاطرات تلخی ندارند و مانند دوره اصلاح‌طلبها، آن عملکردها را ضعیف و غیرقابل دفاع ارزیابی نمی‌کنند.

دقیقا به این دلایل است که معتقدیم اصلاح‌طلبها نباید از وضعیت کنونی بیش از حد راضی باشند و به صرف رسیدن به یک فهرست که مورد توافق چند تن از بزرگان اصلاح‌طلب است، کار را تمام شده فرض کنند.

Share and Enjoy


اضافه کردن نظر